Anamnese betekenis

Anamnese is een medische term die verwijst naar het verzamelen van data over de medische geschiedenis evenals de symptomen van een patiënt.



De betekenis van het woord anamnese is eigenlijk terug te vinden in hetgeen de patiënt aan de zorgverlener kan vertellen met betrekking tot diens medische voorgeschiedenis evenals bijvoorbeeld de symptomen die hij of zij actueel ervaart. Er zou gesteld kunnen worden dat een anamnese altijd tot stand komt aan de hand van de gerichte vragen die de zorgverlener stelt. . Ontbreekt er nog iets? Stuur het in en maak kans op een Bol.com waardebon t.w.v. €100!

Hoe komt een anamnese precies tot stand?

Wanneer een patiënt bij een zorgverlener aanklopt met een bepaald probleem is het in het merendeel van de gevallen zo dat er een zogenaamde anamnese zal worden uitgevoerd. Afhankelijk van de situatie is het zo dat er bij het creëren van deze anamnese tal van verschillende zaken als relevant bestempeld kunnen worden. Denk hierbij onder meer aan:

  • De persoonlijke gegevens van de patiënt (afkomst, leeftijd, gewicht, lengte, etc.);
  • Een beschrijving van het actuele ziektebeeld waarvan sprake is;
  • Systematische vragen over één of meerdere organen;
  • Een eventuele beschrijving van de ziektegeschiedenis van de familie;
  • Mogelijke eerdere aandoeningen met inbegrip van kinderziekten;

Naast bovenstaande is het tevens zo dat er door de zorgverlener vragen worden gesteld met betrekking tot mogelijks ondernomen recente (verre) reizen. Alle vragen die als relevant worden geacht om een correcte diagnose te kunnen stellen maken dus met andere woorden deel uit van een anamnese. Dit kan bijvoorbeeld ook gelden voor de sociale status van de persoon in kwestie. Denk hierbij aan mogelijke allergieën, maar ook aan seksualiteit, etc.



Anamnese betekenis watbetekent.nl xpx klein

Leidt een anamnese altijd tot een diagnose?

Een vaak gestelde vraag wanneer mensen zoeken naar de betekenis van een anamnese heeft betrekking tot het feit of zo’n anamnese nu op zichzelf kan leiden tot het stellen van een diagnose of niet. In de praktijk is het zo dat er doorgaans tot het stellen van een bepaalde diagnose wordt gekomen wanneer er twee verschillende handelingen worden uitgevoerd:

  • Het opstellen van een anamnese;
  • Het uitvoeren van een klinisch onderzoek;

Maakt de combinatie van de twee bovenstaande zaken het uiteindelijk nog niet mogelijk om tot een duidelijke diagnose te komen? Dan kan de arts aanbevelen om aanvullende onderzoeken uit te laten voeren. Dit uiteraard om finaal tot een betrouwbaar(dere) diagnose te kunnen komen.



Opgebouwd uit verschillende onderdelen

Indien je graag alles te weten wil komen over de anamnese betekenis is het ook van belang om te weten dat deze eigenlijk bestaat uit drie verschillende onderdelen. Het betreft hier:

  • De algemene anamnese;
  • De speciële anamnese;
  • De aanvullende anamnese;

Voor alle drie deze verschillende onderdelen geldt dat ze doorlopen zullen worden door de zorgverlener. De kans is echter groot dat je niet precies weet wat er nu exact allemaal zal worden aangekaart in deze verschillen onderdelen. Dat maakt het onderstaande overzicht je duidelijk.



1.) De algemene anamnese

In eerste instantie is er sprake van de algemene anamnese. Hierbij worden verschillende algemene vragen gesteld, onder meer ter identificatie van de patiënt. Zaken waar stil bij wordt gestaan zijn bij dit type anamnese onder meer de volgende:

  • De huisarts evenals de verwijzende arts;
  • Het adres van de patiënt in kwestie;
  • De mogelijke (zorg)verzekering waar deze over beschikt;
  • Aanvullende gegevens zoals het geslacht, de leeftijd, het telefoonnummer, etc.;

De leeftijd en het geslacht zijn van belang omdat verschillende aandoeningen er bekend om staan afhankelijk te zijn van zowel de leeftijd als het geslacht van de patiënt in kwestie. Ook de sociale anamnese waar eerder al sprake van was op deze pagina maakt hier deel van uit.



2.) Speciële anamnese

Het spreekt voor zich dat elk onderdeel van een anamnese als belangrijk kan worden bestempeld. Dit gezegd hebbende geldt dat mogelijks in het bijzonder voor de speciële anamnese. Hierbij draait het namelijk allemaal om doelgerichte vraagstelling met betrekking tot alle acute klachten waarvan sprake is. Zaken die hierbij aan bod kunnen komen zijn dan ook:

  • Een beschrijving van de pijnklachten die worden ervaren;
  • Of er sprake is van mogelijke bewegings-en gevoelsstoornissen;
  • Of er sprake is van vegetatieve stoornissen of niet;

Het spreekt voor zich dat er niet altijd van al deze stoornissen sprake hoeft te zijn. Zo is het bijvoorbeeld niet zo dat elke patiënt automatisch af te rekenen krijgt met vegetatieve stoornissen zoals een verandering in de kleur van de huid of een verhoogde of verminderde zweetsecretie.



3.) Aanvullende anamnese

De derde en laatste vorm van anamnese is de zogenaamde ‘aanvullende anamnese’. Hierbij is het zo dat er eveneens verschillende, vrij concrete vragen dienen te worden gesteld, namelijk:

  • Is er sprake van algemene, conditie verminderende factoren?
  • Is er sprake van een voorafgaande aandoening en / of operatie?
  • Gebruikt de patiënt momenteel al bepaalde medicijnen of niet?
  • Werden er voorheen al behandelingen ontvangen voor de symptomen?
  • Is er mogelijks sprake van erfelijke aandoeningen of niet?

Tevens is het van belang voor de zorgverlener om stil te blijven staan bij eventuele aanwezige herstelbelemmerende- of herstelbevorderende factoren.